رمضان ، شب قدر ، بخشش ، این روزها ، گذشت، جنگ ، ایثار، محبت ، غم ، اشک ، کودک ، اسارت ، روزه ، مادر ، تشنگی ، دل ..... این ها کلماتی بودند که الان به ذهنم خطور کردند. نمی دونم سر صحبت رو از کجا شروع کنم. این شب های عزیز ، شب های قدر فرصت ِ خوبی هست واسه همه و شاید واسه من حتی . دارم فکر میکنم به خودم. به زندگیم. به گذشته ام . به الانم و به آینده م. آینده ای که مدتبه فکرم رو خیلی مشغول کرده . اما الان میخوام از بخشش بگم . خدا در قرآن در مورد بخشیدن زیاد سخن به میان آورده و تاکید داشته که بخشش داشته باشید . نمی دونم چرا یهو رفتم در فکر بخشش و اینا . من بخشیدم همه رو . تمام ِ اون کسایی رو که بهم بدی کردن و یا به نوعی منو آزار دادن که تعدادشون کم هم نیس . من گذشتم. چون می بینم که دنیای خاکی ما هیچ ارزشی نداره که آدم بخواد خودشو با فکرای بی خود و اضافی و کینه و این چیزا مشغول کنه و خودشو هی اذیت کنه . الان احساس ِ سبکی خاصی دارم . همه رو بخشیدم. کاش میشد به گوش ِ اونایی که به نوعی منو ناراحت کردن میرسوندم که من ازشون گذشتم. کاش خیلی آدم های دیگه هم کمی به این موضوع فکر می کردن. کاش .

متاسفانه بعضی افراد اونقدر سنگ دل و بی رحم هستن و زرق و برق دنیا و جاهطلبی و شهرت کورشون کرده که فقط خودشونو می بینن و بس . نمی دونم با این کاراشون میخوان به کجا برسن آخه؟ متاسفام برای همچین افرادی . متاسفم . و باز هم میگم متاسفم ...!

آهای شمایی که ادعای مسلمونی میکنید و قرآن رو عزیز می دونید اما به خیلی از دستوراش از جمله ببخش عمل نمی کنین.

* در حقيقت‏خدا به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندان فرمان مى‏دهد و از كار زشت و ناپسند و ستم باز مى‏دارد ، به شما اندرز مى‏دهد باشد كه پند گيريد ( سوره النحل آیه 90 )