یه شب که توی خواب بودم

توی یه خواب ِ ناز بودم

بازم اومد سراغ  ِ من

فرندفیده خیال ِ من

نمی دونم حکمت چیه

بعضی شبا ، بعضی خوابام

همش میشه این فرفره

که توش میگم یه عالمه:

حرف و حکایتی قشنگ

لایک و کامنتایی باغم

دونقطه دی ها میزارم

حرف و مثل ها میزارم

این روزا فرفره شده

تنها دلیل بودنم

تنها جایی که من دارم

بهونه واسه موندنم

" یادم باشه که دل ندم "

به فرفره ، به آدما

یادگرفتم که توی نت

نشم اسیره خنده ها

دلم میخواست اسم بیارم

از بچه های فرفره

از اونایی که خوب بودن

* ولی شدن یه خاطره *

دلم میخواست بازم بگم

از خاطرات ِ اون روزا

از دوستایی که دل بودن

ولی رفتن بی الوداع

از اونایی که جون و دل

دادن واسه ی موندنم

از داداشی ، از آبجی هام

از اون مامانو باباهام

....

 " همه میگن من کوچیکم

واسه ی عشق و عاشقی

ندیدینم آخه چه جور

اینو می گین به سادگی؟ "

فرندفیدو دوست میدارم

با همه خوبی و بداش

با همه ی اون آدماش

با اون دکتر مهندساش :دی

بسه دیگه نزار بگم

از غصه و ماتم و غم

نمی دونم ، اما چه سود

اینو بگم یا که نگم

آخر  ِ این قصه باید

کلاغ به خونه ش می رسید

بهم نگید دیوونه ای !

ولی همون هم نرسید